A profesora María Deseada Cerqueiro, na materia de Física e química e a profesora Ana Lorenzo, na materia de Lingua e Literatura galega, traballaron a ficha 4.
Os obxectivos desta ficha son os seguintes:
• Potenciar a convivencia respectuosa e harmónica entre os sexos na súa diversidade.
• Contribuír á eliminación de calquera tipo de discriminación por cuestión de identidade
e/ou orientación.
• Favorecer a comprensión dos conceptos de identidade e orientación por parte do
alumnado.
No marco da aula desenvolvemos unha procura fundamental para o alumnado adolescente: que é o amor? que mitos son asociados ao amor romántico?
Co obxectivo de deconstruír os modelos tóxicos, crear relacionamentos positivos e contribuír ao feminismo e igualdade entre xéneros, utilizamos a bibliografía dispoñible para elaborar unha exposición sobre temáticas que atinxen ao anterior.
Ligado á materia de Lingua Galega e Literatura a través da oralidade e os usos responsables das redes de información, o alumnado foi quen de autorregular a súa aprendizaxe, procurar e debatir, en pequenos grupos, sobre as cuestións de amor romántico.
O resultado foi positivo. Malia presentar certas reticencias ao inicio (houbo nenos e nenas que consideraron a temática redundante, ou mesmo contraria ás crenzas sociais que manifestaban nun inicio) foi unha actividade que obtivo unha boa acollida.
No resto de ideas do texto, algúns alumnos rexeitaron a idea de que a parella deba ser “sempre a prioridade fronte a outras persoas”, porque iso pode afastar dos amigos, da familia ou dos hobbies, e consideraron máis san ter un equilibrio entre a relación e o resto da vida.
Respecto á frase de que “na parella non debe haber segredos”, moitos matizaron que a confianza é esencial, pero que cada persoa ten dereito ao seu espazo persoal e a non contar absolutamente todo, sempre que non se minta nin se engane.
Sobre a idea de que “se queres á túa parella tes que estar con ela cando ten un problema”, a maioría estivo de acordo en que nunha relación hai que apoiar nos momentos difíciles, pero sen asumir todas as responsabilidades da outra persoa nin deixar de coidarse un mesmo.
Finalmente, ante a afirmación de que “a parella ten que saber en cada momento o que precisas”, os estudantes sinalaron que ninguén é adiviño: é preciso falar, expresar como se sente cada quen e negociar, porque, se se espera que a outra persoa lea sempre a mente, xorden frustracións e malentendidos.
En conxunto, a clase foi concluíndo que moitos mitos do amor romántico —a media laranxa, o amor para sempre pase o que pase ou a idea de que sufrir por amor é normal— poden levar a relacións desiguais e pouco respectuosas, e que é máis saudable pensar no amor como unha relación entre dúas persoas libres, igualitarias e responsables do seu propio benestar.
